Toen zei er een, dan doe je toch nog zo'n reis. Dat is eigenlijk best een goed idee dacht ik en ook deze reis was
eigenlijk snel volgeboekt. Het kostte P.R. en mij nog aardig wat tijd en mails voor alles was geregeld, maar toen waren we er ook helemaal klaar voor.

Op Schiphol gaf het overgewicht waar enkele deelnemers voor zorgden wat oponthoud en er moesten wat euro's neergelegd worden.

Na een probleemloze vlucht en een halfuurtje wachten was Moustafa er met een bus en konden we aan boord van de Aqua Star 1.

Alle duiken werden in overleg met de deelnemers gemaakt en we hebben alles eruit gehaald wat er in zat. De wrakken zijn prachtig, het weer (op wat wind na) schitterend en de sfeer aan boord erg goed. Een week met 18 duikers op een boot met wat zeeziekte en vermoeidheid, zonder noemenswaardige incidenten of discussies.

Na een leuke afscheidsavond gingen er 8 van boord en kwamen 8 nieuwe deelnemers aan boord.

Omdat de tweede week de route niet was vastgesteld, kwam ik op het idee om nog meer high-lights in het programma op te nemen: The Brothers. Deze zijn wereldberoemd en behoren tot de mooiste duikplaatsen van het Egyptische deel van de Rode Zee.

Wel moesten er vergunningen worden geregeld en dus worden bijbetaald en dit alles moest binnen 1 dag worden beslist. Ik weet dat niet iedereen over evenveel financiële middelen beschikt en dat we het wel erg ad-hoc moesten beslissen, maar soms moet je kansen direct aangrijpen omdat ze maar eenmaal in je leven voorkomen.

Na een stevige discussie en een stemronde, zouden we The Brothers en Elphinstone reef in ons programma opnemen evenals een bezoek aan de zeekoeien die in een nationaal park aan de kust leven.

Nadeel van stemmen vind ik altijd dat er toch tegenstemmers zijn die nu min of meer worden gedwongen mee te gaan. Het zou natuurlijk leuker zijn als we allemaal op dezelfde lijn zouden zitten.

De overtocht naar The Brothers verliep niet helemaal volgens plan. De kapitein vond de golven te hoog en het vertrek werd uitgesteld. Hiermee kwam ook het geplande bezoek aan de zeekoeien te vervallen, wat weer een aardige discussie opleverde. Niet iedereen begrijpt dat de kans om op The Brothers te komen unieker is dan een zwempartij over zeegrasvelden opzoek naar een of twee zeekoeien. Maar goed ik zal geen oude zeekoeien uit de sloot halen.

We hebben prachtige duiken gemaakt en ik geloof niet dat er veel deelnemers spijt hebben gehad van deze beslissing. Als organisator kan ik terugkijken op twee mooie duikweken waar we het maximale uit hebben gehaald en door iedereen veilig is gedoken.

Dit smaakt dus naar meer. Voor eind 2007 begin 2008 wil ik een of twee duikreizen van tien dagen naar Soedan organiseren. Als je hier belangstelling voor hebt geef je dan via de mail bij mij op.

Ben Stiefelhagen