Presqu'ile de Giens

Op zo'n 1300 km afstand van Den Haag ligt camping "La Presqu'ile de Giens" in Zuid Frankrijk. Een bekende plek, aangezien de duikreis van GetWet in mei 2002 ook naar Presqu'ile de Giens leidde. Na 15 uur rijden en een overnachting in het noorden van Frankrijk arriveerde ik als eerste op de plaats van bestemming. Ik was ruimschoots op tijd om 's avonds mijn vrouw (Barbara) en 2 kinderen (Ruben en Sander) van het vliegveld van Toulon-Hyeres op te halen. Vanaf Rotterdam vlogen zij op deze luchthaven. Achteraf bleek dit een erg voordelige keuze. De luchthaven is slechts 6 km verwijderd van de camping en de vlucht neemt 1 ½ uur in beslag.

Bij aankomst op de camping was er iets dat mij niet helemaal lekker zat: ik herkende de camping niet! Ik kreeg al snel het sterke vermoeden dat we de huisjes op de verkeerde camping hadden gereserveerd. Ik dacht dat we op dezelfde camping, waar we met Get Wet in mei 2002 logeerden, zouden bivakkeren ... en die camping lag aan het water bij de duikschool! De conclusie moest dus zijn óf dit is een vergissing en we zitten op de verkeerde camping óf, zoals Andrea het komisch verwoordde, "die Fransen hebben aardig bijgebouwd!"

Mijn zorg bleek niet onterecht. Bij de rest van de groep, die later op de dag of de volgende dag waren aangekomen, bestond dezelfde verwarring. Hoe dan ook, de meeste van ons besloten te blijven en niet te verhuizen naar "die andere camping bij de duikschool" ofwel camping "La Tour Fondue".

Echter, Corinne en haar dochter Barbara, "Opa (jawel)" Jindrich Sr, Jindrich Jr. en dochter Vanessa verhuisden wel. De familie Dvorak waren als enige, voorafgaande aan de vakantie, wel op de hoogte van deze verwarring. Zij hadden van te voren een huisje weten te reserveren na afloop van de Franse Hemelvaart vakantie op camping ‘La Tour Fondue'. Het klinkt allemaal erg ingewikkeld en dat was het eigenlijk ook. Het belangrijkste was: de huisjes waren goed en erg comfortabel opgezet en iedereen had het naar zijn zin.

Duiken a la carte

Het was gedurende het Hemelvaart weekend druk bezet en dat betekende dat er vrijwel geen plaats was om in het weekend te gaan duiken. Zekerheidshalve had ik op de vrijdag al besloten enkele duikplaatsen te reserveren voor GetWet bij de lokale duikschool Espace Mèr. Het was leuk om te zien dat er niet veel was veranderd bij de duikschool, ik herkende zelfs nog enkele personeelsleden, en het plaatsje La Tour Fondue was ook weinig veranderd. Hier kon je merken dat het lokale en intieme karakter van het plaatsje La Tour Fondue niet veel hadden ingeboet ten koste van het toerisme.

Het was goed om te horen dat de duikschoolhouders van Espace Mèr duikvereniging GetWet uit Den Haag nog wisten te herinneren. Deze Franse duikschool heeft goede herinneringen aan GetWet.

Het aantal duikende GetWet leden telde 9 personen en voor ons werd een pakket samen gesteld voor +/- 200 euro. Hiervoor konden we 10 duiken maken, incl. lucht maar excl. eventuele nitrox vullingen en/of duikinstructeurs. De meeste duiken werden per boot, de welbekende Odyssee, afgelegd. Ook deze boot was, t.o.v. onze duikreis in 2002, weinig veranderd. Hieronder volgt een overzicht van de duiklocaties, die werden bezocht:

La Piscine des Mèdes

Voor de kust aan de oostkant van het eiland "Ile de Porquerolles" ligt het zgn. zwembad "La Piscines des Mèdes".

Hier werd de eerste duik gemaakt en eerlijk gezegd vind ik de duikstek niet echt bijzonder. De onderwater flora bestond vnl. uit zeegras en verder was het een kale plek. Gelukkig hwe nog wel enkele zeebaangetroffenhetgeen de duibeetje goed maakte. Over hetalgemeen stond er gedurende de gehele week vrveel wind en hadden we met veel deining te maken. Maar op deze duikstek, zaten we precies in de luwte en viel de deining wel mee. Vandaar dat deze duikstek een goede plek was voor een eerste duik om, mocht het nodig zijn, je apparatuur en je set te ‘testen'. Ook was de plek uitermate geschikt voor de kapitein om zijn middag dutje te doen......

Helaas werd deze duikstek gedurende de week 2 keer aangedaan. Ik had mij voorgenomen een evt. volgende duik over te slaan als deze plek nogmaals werd aangedaan. Gelukkig, zover kwam het niet!

Parc National Port-Cros

Een echte toplocatie voor natuur~ en duikliefhebbers is het nationale park Port Cros. Zowel boven als onder water is hier erg veel te zien. Er waren aanwijzigen te lezen dat deze duiklocatie een van de 80 mooiste duikstekken ter wereld is. Daarnaast, zo vertelde Onno, is Port-Cros één van de 3 mooiste duiklocaties, naast Iles Medes in Spanje en Portofino in Italië, van de Middellandse Zee.

Niets is minder waar! Een van de plekken die meerdere malen werd aangedaan is La Gabinière (3x). Prachtige zeebaarzen werden veelvuldig gespot en op de digitale fotoplaat geschoten. Daarnaast zijn murenes, schorpioen vissen, spinkrabben gezien én gefotografeerd. Veelvuldig heb ik uitgekeken naar de scholen barracuda's. Hoewel ik deze meerdere malen heb gezien tijdens mijn eerste duikreis naar Giens, heb ik dit keer helaas geen enkele barracuda gezien. Naast de mooie fauna is de flora bij La Gabinière ook erg mooi. Nog steeds zijn er wanden vol zachte en harde koralen te zien met soms tientallen felblauw gekleurde platwormen. Helaas kreeg ik deze niet goed op de foto, dus moet ik het doen met een mooie herinnering.

Eenmaal werd een hele duikdag gespendeerd aan het nationale park Port-Cros. Tussen de 2 duiken door werd de wal van het eiland Port-Cros aangedaan. Zodra we de baai van het eiland in voeren, werd het even stil aan boord en een zekere glimlach van gelukzaligheid verscheen op de gezichten: wat een prachtige aanblik van het eiland was dit! Ik denk niet dat ik overdrijf dat wij allen toch wel erg onder de indruk waren van de schoonheid van dit eiland en enkele van ons zouden hier wel een week kunnen verblijven.

Voordat de 2e duik van die dag werd aangedaan, werd eerst prima geluncht bij een visrestaurant (zo mooi de vis eruit ziet onder water, zo goed smaakt deze in de mond). Na de maaltijd was nog genoeg tijd over om even een wandeling te maken over de boulevard. Enkele borden gaven aan dat er op of rond Port-Cros;

- chambre d'hotes beschikbaar zijn voor +/- 80 euro per kamer per nacht
- er walvissen zwemmen
- er (in de Middellandse Zee) regelmatig witte haaien gesignaleerd worden
- er tevens aanwijzingen waren van walvishaaien
- er (uiteraard) veel dolfijnen voorkomen
- er geen auto's mogen rijden
- er (te) weinig drinkwater beschikbaar is en dat, volgens diverse aanwijzingen en borden, zuinig met water moet worden omgegaan.

Ook een mooie duikstek rond Port-Cros is ‘La pointe de vaisseau'. Op deze plek werd gedoken nadat we onze lunch hadden genuttigd in Village de Port-Cros. Het schijnt dat op deze duikstek een marine ‘vessel' tot zinken is gebracht. Die hebben we niet gezien maar wel zijn er diverse steenvissen, murenes, zeebaarzen en koraalwanden gespot en helaas weer veel zeegras. Vanwege de enorme deining en het ‘meebewegende' zeegras was ik al na 15 minuten onder water zeeziek. Ik wist niet hoe gauw ik weer aan boord moest komen en zo kwam voor mij een einde aan een prachtige dag op en rond Port-Cros. Ondanks mijn zeeziekte, was deze dag voor mij een onvergetelijke dag en zeker een aanrader.

L'Escampobariou

Het meest bijzondere waren toch wel de enorme aantallen octopussen van +/- 1 - 1,5 meter. Vlak bij een kloof had ik er een in mijn vizier van mijn camera. Deze octopus hing ondersteboven en had zijn tentakels prachtig mooi gespreid. Kortom, deze octopus had duidelijk gevoel voor de camera en wilde persé op de foto. Mijn instructies werden nauwlettend door het beestje opgevolgd en uiteindelijk is het een mooie foto reportage geworden.

Op een gegeven moment vond-ie het welletjes en besloot er vandoor te gaan: de octopus zwom de kloof in en ik bleef er even achteraan zwemmen, maar toen ik beter om mij heen keek, viel het mij op dat de hele kloof boven en onder hvol zat met ontelbaroctopussen. Opzoveel gezelschahad ik niet gerekend en ik besloot voorzichtig achteruit te zwemmen en een ander visje (of koraaltje) te gaan stalken.

Kortom, ik heb hier enkele onvergetelijke duiken gemaakt en ik ben weer enkele prachtige foto's rijker. Leuk om aan het einde van de dag aan mijn vrouw en kinderen te laten zien. Ook deze stek is voor mij en voor anderen een echte aanrader.

Donator

Natuurlijk stond ook een duik gepland op dit droomwrak. Dit vrachtschip ligt voor de kust van ‘Ile de Porquerolles' en is door een Duitse mijn tot zinken gebracht. Dit schip is nog redelijk in takt en staat vrijwel rechtop op een diepte van 40 (bovendeks) tot +/- 51 meter en is volledig begroeid met rode en blauwe gorgonen. Ook wordt de Donator bewoond door veel vis, murenen en congeralen.

Deze duikstek staat bekend, vanwege de diepte en stroming, als zeer moeilijk en kan dus alleen door ervaren duikers worden aangedaan. Sowieso mogen 2* duikers in Frankrijk zonder begeleiding niet dieper duiken dan 20 meter. Vandaar dus dat de 2-sters duikers uit ons gezelschap onder begeleiding van een instructeur meegingen.

Helaas, liet mijn apparatuur het afweten en moest ik mijn duik afblazen. Zodra ik mij in dieper water begaf, bleek de lucht toevoer te stagneren en liep mijn mond vol met water. Ook zag ik de druk van mijn fles versnelt teruglopen van 200 Bar naar 150 Bar en dat binnen enkele minuten. Voordat ik ook maar 1 meter onder water was, had ik dus al bijna 50 bar verloren. Gelukkig had ik alles goed onder controle en kon ik heelhuids weer boven water komen.

Na mijn vakantie heb ik mijn apparatuur, d.w.z. fles en ademautomaat, bij Moby Dick laten controleren en het meest waarschijnlijke is dat de spindel in de kraan van de fles lekte, waardoor lucht zich vermengde met water en ik dus relatief weinig luchttoevoer kreeg.

Wat de oorzaak ook geweest is, deze duik op dit droom wrak ging aan mijn neus voorbij en helaas moet ik het nu doen met de verhalen van mijn buddy's over dit prachtige wrak.

Le Grec

Gelukkig stond er ook nog een duik gepland op het kleinere wrak ‘Le Grec'. Dit vrachtschip had hetzelfde lot ondergaan als de Donator. Dit schip werd ook tot zinken gebracht door een Duitse zeemijn. De echte naam van dit wrak is eigenlijk Le Sagona en is ongeveer 50 meter lang en 9 meter hoog en ligt op een diepte van +/- 47 meter. Het schip werd Le Grec genoemd vanwege de Griekse bemanning en de Griekse papieren die op het wrak te vinden waren toen het schip zonk.

Ook deze duikstek staat bekend als zeer moeilijk vanwege de sterke stroming. Het wrak is, evenals de Donator, mooi begroeid en bezaaid met vis. Omdat ik de duik gemist had op de Donator wilde ik graag mijn schade inhalen en duiken op dit befaamde wrak. Ook nu moesten de 2* duikers begeleid worden door een instructeur en wat bleek: de duikschool had vanwege de drukte niet genoeg instructeurs. Wederom ging hier een prachtige duik aan mijn neus voorbij en moest ik het doen met de duikverhalen van de GetWet duikgenoten.

Het komt er dus op neer dat ik nu 2 goede redenen heb om nog eens terug te gaan naar Hyeres, aangezien ik de mooiste wrakken van de Middellandse Zee niet heb kunnen bezichtigen.

La Roche des Medes i.p.v. Le Grec

De duik op Le Grec ging dus aan de neus van de 2* duikers voorbij en Corinne en ik besloten te duiken op "La Roche des Mèdes. Dat was wel even slikken en Corinne en ik hadden er behoorlijk de pest in. Ik wilde echter niet een van onze laatste duiken laten beïnvloeden door deze teleurstelling.

Corinne en ik voeren met de zogenaamde ‘andere' boot. Tijdens de GetWet duikreis in 2002 beter bekent als de ‘berenboot' ofwel Le Brigantin. Ondanks dat we beiden toch nog een beetje de pest er in hadden, maakte dit tochtje op de befaamde berenboot een hoop goed. Onder het genot van een heerlijk zonnetje tuften wij in ruim 45 minuten naar deze duikstek. Normaal gesproken zouden we daar slechts 20 minuten over doen met de Odysee, dus dit was wel "zo relaxed!"

Nu grenst deze duikstek aan het duikgebied La Piscine des Mèdes, dus dat beloofde niet veel goeds. Eerdere duiken op deze plek waren mij in ieder geval niet goed bevallen. In La Piscine des Mèdes was totaal niets interessants te zien, afgezien van een verdwaalde zeebaars en kale rotsen. Wat schetste onze verbazing: de zuidzijde van deze rotspunt had een erg mooi begroeide wand met rode en blauwe gorgonen, hard koraal met her en der enkele naaktslakken en platwormen. Ook werden diverse octopussen gespot en een enkele murene. Aangezien het toch wel erg koud begon te worden, het water was 15 °C, hielden we het na 50 minuten voor gezien. Voldaan tuften we weer terug naar La Tour Fondue, wederom nagenietend van een mooie duik en genietend van de Zuid Franse zon.

De week was omgevlogen en dan volgt, zoals altijd, de rekening. Die bleek alleszins mee te vallen aangezien we 10% korting kregen op de totale rekening van de duikschool. Corinne had het idee opgevat om van deze korting, op onze laatste avond samen, lekker te gaan eten in het vissersdorpje La Madrague. Omdat we natuurlijk allemaal van vis en van gezelligheid houden, vonden we dit geen slecht idee en spraken we 's avonds af in Le Restaurant ‘La Bouillabaisse'. Tijdens deze avond bleek Peter een echte kindervriend en vaderfiguur: mijn beide zonen wilden niet van zijn zijde wijken en wilden maar al te graag op zijn schoot zitten (en wij allen eigenlijk ook wel). Mochten andere ouders van GetWet nog op zoek zijn naar een oppas, bel dan Peter en Andrea en vraag of zij een avondje willen oppassen (voor een tientje, maar Andrea doet het vast ook wel voor een flesje rosé).

Aan alle moois komt een einde! Zo ook aan deze avond, maar ook aan deze duikweek, die wat mij en mijn vrouw betreft erg geslaagd en gezellig was. De volgende dag vertrokken de meeste van ons huiswaarts. Peter en Andrea zetten hun vakantie voort met nog een week mountainbiken ergens in Frankrijk (de naam van de provincie is mij even ontschoten). Ik bleef nog een week om met de rest van het gezin te genieten van alles wat de Cotes d'Azur nog meer te bieden had.

Tot slot, wil ik graag Corinne bedanken voor het organiseren van deze duikreis. Zonder enthousiaste verenigingsleden, zoals Corinne komen we niet ver en ik kijk al uit naar een eventuele volgende duikreis. Wat mij betreft voert de volgende reis naar Portofino in Italië, aangezien ik 2 van de drie top spots in de Middellandse Zee al heb bezocht.

Marcel de Boer

Klik hier voor de foto's

Info duikvakantie 2006 naar Frankrijk

De duikvakantie van 27 mei t/m 3 juni 2006 staat gepland op één van de mooiste plekken van Frankrijk aan de Côte d'Azur.

Het is echter wel een plek die wat eisen stelt aan het duiken omdat de mooiste wrakken op behoorlijke diepte liggen. Een aantal wrakken ligt op diepten waarvoor een drie ster brevet vereist is. Uit ervaring weten we dat de duikschool die eisen ook naleeft. Natuurlijk is er ook volop gelegenheid om op andere duikstekken te duiken zodat ook 1 en 2 ster duikers kunnen inschrijven.

Voor deze reis zijn zes 4-persoonshuisjes geboekt op de camping "La Presqu'île de Giens".

Klik op deze link voor een overzicht van de duiklokaties.

Voor een fotoimpressie klik op deze link.

Er zijn ook nog een paar andere zaken waar we rekening mee moeten houden, te weten:

- je fleskeuring mag niet ouder dan één jaar zijn;
- en ditzelfde geldt ook voor je medische keuring.